Seninle miydim, sende miydim..?
Öyle geçmişimki kendimden hiç farkında değildim.
Meğer ne seninleymişim ne de sende.
Geç anlamış olsam da bu böyle...
Dedim ya, önceleri hiç farkında değildim.
Aslında anlaşılıyor ki; zaten seninde hiç umrunda değildim...
Sense benim yüreğimin en derinindeydin.
Öyle bir yer bulmuşsun ki; söküp atamadım bi türlü o derinlikten...
Sen bundan sonra hep orda kalacaksın anlaşılan.
Orda kalıp zehrini katacaksın damarlarımdaki kana...
Rahat durmucaksın, olur olmaz yerde kalbimi sıkıştıracaksın,
Yığılıp kalacağım olduğum yere ve sen aldırış etmeyeceksin...
Aldırış etmeyeceksin çaresizliğime, acı çektiğime.
Sonra birden nefesim daralacak, öksürük tutacak.
Biraz yürümek iyi gelecek diyorum...
Ama orda da bırakmıyor ki kalp ağrımdaki sen, beni yalnızlığımla...
Yine bi yerde durup dinlenmem gerekecek...
Kafamı çevireceğim; sen,
Gözümü kapatacağım; sen,
Bir çığlık duyacağım uzaklardan; sen...
Kaçıp gideceğim karanlık odama
Biraz kafa dinleyeyim diyorum...
Ve İşte yine sen...
Kurtulurum sanıyorum içimdeki senden.
Ama kaçamıyorum ki kaderimden...
Her bakışımda, işitişimde, her senden kaçışımda; sen.
Ben sende hiç birşey olamazken; bende çok şey belki de herşey olan yine sen...
Bir hayalde, bir gerçekte, uykumdaki rüyamda bile sen,
Aslında bütün bunların sebebi kaderimdeki sen...
Söylediği sözü şimdi yalan olan sen,
Ayrılırken gözleri dolan sen...
Yar diye Ellerini tuttuğum,
Huzur bulayım diye gözlerine baktığım,
Göğsünde ağlamak istediğim ama ağlayamadığım,
Başkalarına gönül bağlayan,
SEN... SEN... SEN...
Mademki attın beni yüreğinden,
Gel bendeki seni al benim de yüreğimden.
Ben beceremedim çaresizliğimden
Sen acımazssın yaparsın,seni senden iyi bildiğimden...
Bunca şeye rağmen hasretini çeken,
Bıraktığı hatıraların acısıyla kıvranan,
Her gün hayalini kuran,
Her hayal kuruşunda gözleri dolan
Ve manasızca hala SENİ seven
BEN... BEN... BEN...
"BU ŞİİR SENİN İÇİN... AMA UMURSAMADIĞIN BİRİNDEN..."
ALİ Ö.
